Jiobel prywatnie

3 tygodnie przerwy w życiu. 3 tygodnie odpoczynku, robienia wszystkiego tego, na co ma się ochotę. 3 tygodnie rozłąki, myślenia. Dzień przyjazdu, dzień inny niż wszystkie poprzednie. Dzień w którym znowu się myśli, tylko już zupełnie o czymś, kimś innym.

Dziwne to wszystko. Niby zwykły wyjazd, niby nikogo się nie znało, niby to tylko o tak sobie, a jednak brakować mi będzie porannego wstawania, porannej zmuły, śniadania, na którym nic się nie jadło, "sprzątania" domku po ciekawym wieczorze, wyjść na plażę, miasta, odwiedzin innych domków.

Tak jak na początku myślałem o tym co było w domu dużo, tak teraz myślę, że owe myślenie pozbawione było sensu (podobnie jak to zdanie ;-). No cóż... Życie.